Şiirimi varlığa bağlayan araç eyledim, anlamını bu şuur ile suladım.
Nasıl bir araç ki bu hem kopuş hem dönüş.
Ve koptukça bağlandığım, bağlandıkça güçlendiğim, tükendikçe kaybettikçe, inandığım.
İnandıkça vardığım haslet ve hasletimin vuslat olduğunu görüş.
Yazıyorum, yazmadıkça çıldıran, yazdıkça yaratan, yaratıcının halifeliği üstüme üstüme doğuyor.
Kaygılarımın dünyevi uzaklığı, ötelerin de ötesi bir yolculuğa çıkarıyor beni.
Öldürün beni diyorum öldürün, ben öldükçe diriliyorum….
Katiller ne kadar çoğalırsa masumlar da o kadar çoğalacak unutmayın
Şiirlerim benim, yerim, derdim, kendim, kendimde saklı olan ise….
Her daim ona çıkan evrim…