Sevgili hocamız, Lütfi Doğan, özlemle yâd edilen bir sevgiliye doğru yola çıktı. Onun ardından kalanlar, onun yokluğunda hüzünle dolup taştılar.
"Cennette tekrar görüşeceğiz" diyerek bizleri teselli etti ve aramızdan ayrıldı
Lütfi Doğan hocamız, bu dünyada çoğu zaman, ticaretten kamusal işlere kadar her alanda, bazı insanların torpil yaparak işlerini kolaylaştırdığı, torpilin gücüne sahip olmayanların ise hor görüldüğü bir zamanda, ben kendi kendime "Benim arkamda kim var?" diye düşünür, bu soruyla boğuşurdum. Ama sonra şöyle bir düşünceye kapıldım: Belki şu kısa ömürde bizim arkamızda duracak kimse yok, torpil yapacak gücümüz ve yeteneğimiz de yok, ama Allah'ın katında yüksek makamlarda olduklarına inandığımız, dualarıyla her türlü makamı sarsabilecek olan büyük hocalarımız, bizim için dua ediyorlar. Bizlere sevgiyle "kardeşim" diye hitap eden Lütfi Doğan gibi, hocalarımız var. Dünya hayatında belki onların zerre kadar faydasını görmesek de, sonsuz olan ahiret hayatında şefaatçi arayıp bulamayanlardan daha şanslıyız.
Ne büyük bir bahtiyarlık ki, ahirette "Ya Rabbi, ben Lütfi Doğan hocamın yanındaydım" diyebileceğim. Onunla birlikte İslam'ın dertleriyle dertlenip, İslam'ın sevinciyle neşelendik.
Her sıkıldığımda, daraldığımda hocamın yanına gittiğimde, o bana hurma ve zemzem ikram eder, yüzünden tebessümünü eksik etmez, "Hoş geldin, şeref verdin kardeşim" diyerek karşılar ve bizlere nasihatte bulunurdu. Şimdi ise gözlerimi fazlasıyla sulandıran bu satırları daha fazla devam ettiremeyeceğim.
Her daim mutluluğunuzla mutlu olan bu kardeşiniz bu defa sizin mutluluğunuzla mutlu olamadı.. bizleri affedin ve hakkınızı helal ediniz hocam.
Cennette buluşmak üzere..