İlhami Soysal, Akşam gazetesi, 9 Ekim 1969
Konya hükümet meydanında her halde 4-5 bin kişi vardı – Bu rakamlar küçültülerek verilmiş rakamlardır, çok daha fazla bir kalabalık vardır-. Bu 4-5 bin kişi dev bir koro olmuş, hep bir ağızdan bağırıyorlardı. “Başbakan Erbakan…” kalabalığın içinde sopalara takılmış pankartlar okunuyordu. “Ne locadayız ne solda, hak yolundayız hak yolda”, “Gemiyi alacağız kaptan olacağız” -AP'yi ele geçirmeyi kastediyorlar-, “Konya'dan Erbakan müstakbel Başbakan”, “dava tek ölmek”, “Hak gelirse batıl zail olur”, “Güneşin doğuşuna eş doğuyor Konya'dan yeni bir güneş”.
İmanlı Büyük Türkiye (İmanlı Büyük Türkiye Mitingi)
Günlerden çarşamba, günün akşamına Miraç kandiliydi… Sabah Namazı kapı camiinde kılınmıştı. Akşam aynı Camii'de Mevlidi şerif vardı. Öğlen Namazı ise Sultan Selim Camii'nde kılındı ve bağımsız Konya Milletvekili adayı, İTÜ'de Prof. Almanya'da doktora yapmış Yüksek Mühendis Necmeddin Erbakan, imanlı Büyük Türkiye mitingi yapıyordu Konya'da. Daha geceden minibüs, otobüs, Konya ilçelerinden Traktör – kamyon konvoyu halinde akın akın insanlar gelmişti. Bursa İnegöl’ün mehter takımı Hükümet Meydanı'nda bir ileri iki geri durumdan icrayı sanat ediyordu. İnanması Güç
Konyalılara, yolda, sokakta, dairede, bankada ve lokantada belki seksenden fazlasına tek tek sorduk: “Erbakan seçilebilir mi?” “Hayır” diyen Konyalı görmedik. Sadece bir AP’li Tahir hoca desteklemiyor, din adamları desteklemiyor Erbakan’ı ama bunu açıktan da söylemiyorlar” dedi. O daha seçilemez diyemiyordu da, Din adamları desteklemiyor diyordu. Oysa Konya hükümet alanı tıklım tıklım hacı – hoca takımıyla doluydu. Erbakan Kürsüde
Mevcut seçim sisteminde bir adamın tek başına seçimi kazanabilmesi için bir mucize, Konya'nın manzarasına bakar, Konya’ya sorarsanız Erbakan bu mucizeyi gerçekleştirecektir. Buna sevinen de yerinen de var. Genç, yaşlı, aydınlarla, partililer, partisizler, esnaf, subay ve memurlarla konuştuk. Kimi ektiğimizi biçiyoruz diyor, Kimi kıratın yemini kesmek lazımdı, yoksa çatlayacaktı. Erbakan bunu yapacak diyordu. Kimi mebus değil istikamet seçeceğiz diyordu. Kürsüye Erbakan’dan önce çıkıp konuşanlar oldu. Bunların içinde ünlüler vardı, namlılar vardı, şanlılar vardı. Ama Erbakan çıktığında daha öncekilerin hepsini gölgeledi. Sağ mı Sol mu?
Erbakan’ı dinlerken kürsüdeki konuşanın bir sağcı mı, bir solcu mu, Ecevit mi, Aybar mı, Türkeş ya da bir başkası mı? Konuşmacıyı bilmiyorsanız kestirmek mümkün değildi. İmanlı Türkiye mitinginin düzenleyicisi tek başına bir parti gibiydi. Söyledikleri ise bir parti programı gibiydi. Gecenin saat üçünde bile harıl harıl çalışan, Ankara'da ayrı, İstanbul'da ayrı, Konya'da ayrı seçim büroları vardı. Vızır vızır gidip gelen otomobiller, durmadan çalan telefonlar Sultanahmet’te ya da, Hacı Bayram'da, Ya da kapı Camii'nde irtibat büroları, irtibatçılar. Böylesine bir faaliyeti iktidar partisi, Ana muhalefet partisi bunca inanmış mücahit bulup yönetebilir mi şüpheli!
Erbakan Vakası
Beğensek de, beğenmesek de, Konya'da bir Erbakan Vakası var. Adam din diyor, iman diyor, vatan diyor, millet diyor, Masonlara ölüm diyor, Komünizm zulümdür diyor… İnsanın inancına, diyenin diyeceğine hiçbir şeyimiz yok. Erbakan bütün bunların yanı başında milli sanayi diyor. Montajcılığa paydos diyor, çeteciliğe, faizciliği, sömürücülüğü kaldıracağız diyor. Milli savaş sanayi kuracağız diyor. Türkiye'yi kendi kendine yetecek hale getireceğiz diyor. Milli sanayi olmadan, ağır sanayi olmadan sosyal adalet sağlanmadan kalkınma mümkün değildir diyor. Dediklerini anlayanlar var, anlamayanlar var. Beğenenler var, işte yeşil komünizm budur diyenler var. Kara irtica hortladı diyenlerde, kim ne derse desin, gördükten sonra kabul etmek gerekir ki ortada bir de reddi ve inkârı mümkün olmayan Erbakan vakası var ve bundan Adalet Partililerin ödü yarılıyor.
İlhami Soysal, Akşam gazetesi, 9 Ekim 1969