Hep bir söz dolaşır ya akıllarda “Anneler oğullarını her daim sever ama kızlarını sadece onların işlerine yaradıklarında.“ Takdire şayan bir söz olduğu aşikâr. Koltukta uzanırken anneniz yanınıza gelip size “İyi ki doğurmuşum “gibi iltifatlar ediyorsa bilin ki ya erkeksiniz ya da şanslı. Sahi ya bir kız boş boş otururken gurur duyulur mu onunla? İyi ki der miyiz? Ben vereyim cevabı; demeyiz. Batar bize oturması. İşe yaramasıdır mantıklı olan.
Yıl 1450 değil! 2022’den sesleniyorum sizlere.
Biz evlat ayrımı değil, cinsiyet ayrımı yaparız. Bir işimiz olduğunda ilk kız evladımızı ararız, ama miras dağıtılacağı zaman “Onun kocası ona verir “der, oğlumuza da “Yesin, erkektir “deriz. Bir erkek sünnet olduğunda normal bir şey değilmiş gibi binlerce liralık düğününü yapar, bir kız genç kız olduğunda sanki iki olayı da Allah vermemiş gibi “Bu ayıptır, saklanır “deriz. İkisinde de benzer şeyler olduğunu unuturuz. Velhasıl kelam, kadınları cinsel bir obje, hizmetçi olarak gösterip. “Güzel, çirkin “diye kalıplara sokup, erkeğe gelince “elinin kiri “deriz. Gelin gelince dağlara taşlara havamızı atar, kendi kızımız gelin olurken etrafı cenaze evine çeviririz. Sanki gelinimiz erkekmiş gibi …
Asıl sıkıntı düşüncelerimizde.
Geri kafalı demem ben bu insanlara. Düşüncesi eksik derim.
Oğlu sevgili yapınca Paşa, adam, erkek olur. Kızı yapınca yollu, edepsiz veyahut ondan bundan olur.
Kızı okumak istediği için ahlaksız ilan edip, oğlu kız bulunca adam olan, tamamen insan psikolojisiyle oynayan, para kazanmaktan ibaret olan ama televizyon dünyasının bitki örtüsü olan psikoloji dizilerinden görerek kızlarına takip cihazı yükleyen, korse alan ailelerle, “Kızını dövmeyen dizini döver” adetleriyle yetiştirilen tüm toplumlar, tüm insanlar bu dünyanın ve peygamberin en dışladıkları olacaktır. Bizim kendi peygamberimiz kızların öldürüldüğü bir toplumdan, kız çocuklarının önemini vurgulayarak alnının parlaklığı ile çıkarken, kızını okumak istediği için dövenler kendini dinin parçası sanıyor. Bir şeye “Doğru düzgün yap” demek yerine, “Adam gibi yap”, kötü gülünce “Karı gibi gülme” kalıpları bizi anca çıkmaza sürükler. Kendini eksik hisseden, eksik olan cahil ve yobaz bir topluma sürükler. Yoksa biz bu şekilde; nice Pınar’lar, nice Özgecan’lar, nice Emine’ler yetiştirirz.
Anlayana, dininin ne emrettiğine kafa yormayı bilene. Kahvanede duyduğu bilgilerle kızını güyalı ahlakla yetiştirdiğini sananlara gelsin…
Hep bir söz dolaşır ya akıllarda “Anneler oğullarını her daim sever ama kızlarını sadece onların işlerine yaradıklarında.“ Takdire şayan bir söz olduğu aşikâr. Koltukta uzanırken anneniz yanınıza gelip size “İyi ki doğurmuşum “gibi iltifatlar ediyorsa bilin ki ya erkeksiniz ya da şanslı. Sahi ya bir kız boş boş otururken gurur duyulur mu onunla? İyi ki […]
