Üstad Ali Şeriati’den annesini anlatmasını istediklerinde şu anısını aktarır;
“Yağmurda ıslanmış halimle eve gelmiştim. Bunun üstüne evdekilerin tepkisi şöyle olmuştu,
Kardeşim;
Kız kardeşim;
Babam;
Ama annem saçlarımı kuruturken
Anne yüreğinin merhamet ve sevgideki büyüklüğü, fedakarlıktaki o yüce karşılıksızlığını anlatan basitmiş gibi gözüken, o mucizevi ruhu açıklayan ne güzel bir anı, örnek.
Tüm bunların üstüne, Anneliğin ötelendiği, itildiği kariyere, güya eğitime feda edildiği vesairesine heba edildiği bir düzende dünyada var olan bizler…
Böylesi bir kutsaliyet yeryüzünde bir tek kadına verilmiştir. Bir tek anne olan kadının üzerinde acı güzele hakikate dönüşebiliyordu.
Doğumuyla babasına cennet kapılarını açan, evliliğiyle kocasına imanın diğer yarısını sunan anne olunca da cennet, ayakları altına serilendi kadın. Peki, bugüne dair kadın ne hale getirildi?
Söze başladığımız Üstad Ali Şeriati’den bir tespit ile yazımıza son verelim;
“ Kadın artık, güzelliğin aynası, ruhun dostu ve aşkın ilham kaynağı değildir. İslam’ın tabiri ile hayat bahçesinin gülü, göklerin tertemiz emaneti, fıtratın akrabası, hayat elbisesinin ruhu, erkek ruhunun dinginlik kazandığı yer, yalnızlık derdinin acısı ve korkusu içinde Adem’in Allah’a yalvararak var olmasını istediği eş değildir. Bu Adem’in ilk duasıdır, varlığı için gereken ilk hayati ihtiyaçtır. Her ikisi birlikte namazın kıblesi, bütün çağlarda ve kuşaklarda Allah’a inanların Hac ve Tavaf yeri iken, kadın bu çağda, cinsel bir oyuncağa, ekonomik çalışmanın ikinci el aletine çevrilmiş, yani hem teknoloji hem üretim hem de tüketim aracı haline getirilmiştir. Bir başka deyişle, her iki anlamda da bir piyasa yaratığına alışveriş yapan süslü ve boyalı teşhirci bir canlıya, insani kişiliği belden aşağı organlarına indirgenmiş, sosyal rolü tüketimin arttırılması ve şehvetin kışkırtılması işi ile sınırlandırılmış eğlendirici bir oyuncağa dönüştü. Yararlı ama değersizdir; saygınlık, iffet ve kutsallık perdesini yitirmiştir. Gönül sırlarının ve ruhi ihtiyaçların sarayı olan kadın, bugün istediği her yerde bedenini teşhir etme, istediği kadar para kazanma hakkını elde etmiş, kariyerin her alanında olabilmiş, ama buna karşılık hayallerini, ideallerini, yürek ızdıraplarını, ilham kaynağını ruh susuzluğunu varlık yoldaşını yalnızlık derdini, varlığını anlamını, var oluşun bahanesini, hayatın özünü, dehaları yaratan, canları birbirine katan heyecanları, insan hayatında, edebiyatta, kültürde, düşünce ve sanat’ta yarattığı onca zevki, güzelliği, bu çirkin dünyaya ve soğuk tabiata verdiği güzelliği sıcaklığı ve ruhu ve nihayet şiir ve aşk ateşini yitirmiştir.
Sözün özü şimdi bir soru ile sorgulayıp düşünelim;
Anne olan kadın mı ? Kadın olan anne mi ?