Darbeye Hayır
Adalet isteyenler, adalet dışı ne kadar yöntem varsa başvurmaktan geri kalmıyor. İçtimai konularda insan hak ve onuruna yaraşır usul ve kurallara aykırı ne varsa üzülerek müşahade ediyoruz. Toplumun tüm katmanlarında hiç olmadık kadar memnuniyetsizlik var. 80 İhtilalini çok iyi hatırlayanlardan biriyim. Darbe öncesinde Bir sabah uyandığında duvarlarda “Tek yol devrim” Ertesi gün “Tek yol ….” Başka sloganlarla rengarenk duvar yazılarıyla karşılaşırdık. Kendilerini “Dev genç” ve “Genç Osmanlar” diye tanımlayan vatan evlatları gece gündüz sokaklarda çatışıp duruyordu. Yüzlerce belki binlerce kayıp meydana geldi. Darbe’nin zeminini hazırlayan troller hiç acımadan uzun süre seyre seran izlediler. Bu durum öyle bir hal aldı ki; bir yerden başka bir yere giderken, hatta bazen bir mahalleden diğer mahalleye geçerken. Sağcı mısın –Solcu musun sorularıyla karşılaşırdın. Vereceğin cevapla, yüzde elli kurtulma şansın vardı. Yani; soruyu yöneltenlerin sağcı ya da solcu olmasını bilmen mümkün olmadığından, aksi bir cevap vermen seni çok ciddi sıkıntıyla baş başa bırakırdı. Anlayacağınız büyük bir trajedi… Bu arada ekonomik sıkıntı mı? Sıkıntı ne kelime, Ekonomi den bahsetmek ekonomiye hakaretti adeta. Ekonomi ve siyaset iç içe kavramlardır. Siyasi iktidarların başarısı bir yönüyle ekonomik uygulama başarısıyla orantılıdır. Sabah, öğle ve akşam; günde üç öğün zam haberleri… Zam üstüne zam. Evet darbe planşörleri istedikleri ortamı yakalamış ve her zaman olduğu gibi bir gece yarısı darbeyi ilan emişti. Sonra ne oldu? Millet yaşanan trajediden bıkmış, bir taraftan darbecileri alkışlarken; Öte taraftan karnını doyurmanın derdine düşmüştü. Temel gıda maddelerini temin etmekte bile ciddi sıkıntılar baş gösterdi. Ben o zaman İlçede Kuran Kursu öğrencisiydim. Bizim doğu insanı malum, yemekle beraber çok ekmek tüketir. Nüfusu kalabalık aileler günlük 10-15 ekmek satın almak mecburiyetinde iken; Ekmek sadece sinema binasında günde iki kez sabah ve öğleden sonra belli saatlerde tek elden satılırdı. Satılırdı satılmasına da Öyle istediğin sayıda alamazdın. Alabileceğin rakam 3-5 aşamazdı. Dolayısıyla bir aile’nin günlük ekmeğini tam alabilmesi için en az 2-3 kişi sıraya girmek zorundaydı. İlginçtir. Hijyen için yeteri miktarda deterjan dahi alamazdın. Piknik tüpü, ev tüpü alabilmek için bazen günlerce beklerdin. Bazen de para vardı tüp yoktu; Tüp vardı para yoktu. Her gün atanmış belediye yönetiminin Höparlüründen sebze halindeki sebze –meyve fiyatları anons edilirdi. Darbe’nin süresi tekrar seçime gitme kararı ile sona erdi. Darbecilerin desteklediği parti Rahmetli Turgut Özal’ın “Anavatan Partisi” karşısında adeta ezilmişti. Seçimi kaybetmişti. Millet yönetime el koyarken, alkışladığı Askeri Yönetime tam anlamıyla bir Osmanlı tokadı atmıştı. Bu kez de yönetim siyasi otoriteye verilir mi verilmez mi? Derken … Bilge lider Özal yağdan kıl çeker gibi nazikçe kazandığı seçim sonucunda kurallara uygun başa geçmesini de bildi. Yıllarca darbe korkusu hafızalardan silinmedi; fakat süreç içinde demokrasinin kurumları faaliyetlerini normlara uygun hale getirebildi. Darbe yapılırken gerek iş başında gerekse muhalefet partilerinin başında bulunan liderlerin çoğunun vefat etmiş olması nedeniyle darbe sırasında ve sonrasında kendileriyle alakalı olup bitene hiç değinmek istemem. Ne de olsa ölmüşler… İnancımıza göre “ Zerre kadar hayır da şer de işlesen “ Karşılığını alırsın. Nokta… Darbe nasıl oluyor? Genellikle siyasi başarı sağlayamayan bazı çevreler; vesayetçi zihniyeti zımnen destekler. Nasıl ki dış güçler içerden yandaş bulmadan faaliyetlerini yürütemiyorsa, darbeciler de siyasi yandaş bulamayınca bu yola başvurmaz. Tarih sayfalarında bu tip girişimlere çanak tutanlar not edilmiş. Günümüzde sadece kendi tabanlarını memnun etmek için mücadele veriyor görüntüsünden ibaret bir siyaset izliyoruz. Her parti kendi tabanının desteğini korumaya çalışıyor. Liderler adeta birbirine hakaret etme yarışması yürütüyor. Siyasi nezaket ve üslup diye bir şey kalmadı. Partiler, ısmarlama adaylarla seçime gidiyor. Halk hangi adayı istiyor umurlarında değil. Genel merkezler de oturup aday listeleri oluşturuyorlar. Vesayetçi zihniyetin de tam olarak istediği bu Siyasi partiler yasası öncelikle ve ivedilikle değiştirilmeli. Siyasi partiler demokratik kurallara uymalı ki demokrasiden bahsedebilelim. Benim istediğim demokrasi değil, toplumu kucaklayan demokrasi. Benim gönderdiğim aday değil halkın istediği aday. Amiyane tabirle “Hıristiyan mahalleye Yahudi aday değil” Kendi özünden. O zaman halkı yönetime ortak etmiş olursun. Aksi halde siyaset kurumu iddia ettiği gibi demokrasiden söz edemez. Demokrasi halkın yönetime katkı sağlamasıyla mümkündür. Halk parti çatısı altında seçtiği temsilcileriyle temas halinde olmak ister. Lider elbette mühim. Fakat halk ile lider arasında köprü vazifesi gören diğer seçilmişler köprü olma vazifesini yürütmeli. Dar alanda kendilerini güya temsil edenlere Milletvekillerinin ismini sorun inanın çoğu ismini dahi bilmez. Ben bile bulunduğum şehrin Vekillerinin ismini bilmiyorum. İnsan ismini dahi bilmediği kişiye vekalet verir mi? Veriyoruz işte. Yorum size ait Darbe çığırtkanlığı yapanlar, darbeye tevessül edenler, sırf menfaatim darbede bile varsa, olsun diyenler; kendi şahsi çıkarlarını her şeyin üstünde tutanlardır. Ötesi berisi yoktur. Bunlardan bir daha söz etmemek adına siyaset kurumunun; küvetler ayrılığı ilkesinin tam demokratik işleyebildiği, Eşitlikçi, ortak çıkar temelli, tam adil, temsilde adalet, milli ve manevi değerleri her zaman gözeten ve yönetim de liyakatın esas alınması gerektiğine inanıyorum… Her zaman ve zeminde darbeye hayır…Darbeye Hayır Adalet isteyenler, adalet dışı ne kadar yöntem varsa başvurmaktan geri kalmıyor. İçtimai konularda insan hak ve onuruna yaraşır usul ve kurallara aykırı ne varsa üzülerek müşahade ediyoruz. Toplumun tüm katmanlarında hiç olmadık kadar memnuniyetsizlik var. 80 İhtilalini çok iyi hatırlayanlardan biriyim. Darbe öncesinde Bir sabah uyandığında duvarlarda “Tek yol devrim” Ertesi gün […]
