Eylül, ben sende doğmuştum.
Ben sende olmuştum.
Yirmi beşiydi ruhumun eşiydi.
Eylül, ben sana susamıştım.
Gözlerinde kaybolmuştum.
Dizlerinde uyumuştum.
Eylül, ne bilirdim,
Son gün, son gül,
Eylül ne bilirdim,
Alev alacaktı bu kül.
Eylül ne bilirdim,
Dönüşeceğim sararmış kuru yaprağa.
Eylül, ne bilirdim,
Paramparça, yetimlerin en yetimcesine düşeceğim toprağa.
Eylül, ne olursun,
Zalim yele verme beni, al, o geniş kucağa.
Bağrımı taşlara, gözümü yaşlara, boğma beni, atma karanlığa.
Hüzün ayı, hazin ayı, beni doğurdun, bari sen öldürme.